BRISBANE – Naarmate meer ontwikkelde landen het gevoel beginnen te krijgen dat zij de COVID-19-crisis achter zich hebben gelaten, komen twee opvallende feiten aan het licht. In de eerste plaats is duidelijk te zien hoe kwetsbaar veel ontwikkelingslanden nog steeds zijn voor snel escalerende uitbraken van het soort dat we nu in India zien. De gevolgen van het niet eerlijk en strategisch verdelen van de meest effectieve vaccins worden nu blootgelegd.
In de tweede plaats hebben we, nu er steeds gevaarlijker en besmettelijker varianten opduiken, niet de luxe om te talmen met het opzetten van een nieuw internationaal systeem van paraatheid voor en reactie op pandemieën. We moeten onmiddellijk met dat project beginnen. Gelukkig heeft het Independent Panel for Pandemic Preparedness and Response (IPPR), dat wordt voorgezeten door de voormalige premier van Nieuw-Zeeland Helen Clark en de voormalige Liberiaanse president Ellen Johnson Sirleaf, zojuist een blauwdruk gepubliceerd voor de manier waarop dat moet gebeuren.
De vraag is nu of de regeringen bereid zijn om niet alleen te luisteren, maar ook te handelen. Het antwoord op die vraag zal bepalen of we kunnen voorkomen dat toekomstige epidemieën uitgroeien tot wereldwijde catastrofes. Ik weet uit de ervaring van mijn eigen regering tijdens de pandemie van de Mexicaanse griep (H1N1) in 2009 dat het van cruciaal belang is om deze crises aan te pakken met onmiddellijke, verreikende en gecoördineerde actie. Dankzij het werk dat het IPPR acht maanden lang heeft verricht, beschikken beleidsmakers nu over een uitgebreide reeks aanbevelingen om het beheer van pandemierisicoʼs anders aan te pakken.
Een van de belangrijkste voorstellen van het panel is een oproep om de paraatheid voor en de reactie op pandemieën op het hoogste niveau van politiek leiderschap te brengen, via een nieuwe Global Health Threats Council (Raad voor Wereldwijde Gezondheidsbedreigingen), die in het hoofdkwartier van de Verenigde Naties in New York zou moeten worden gevestigd. Het panel heeft ook een International Financing Facility for Pandemic Preparedness and Response (Internationale Financieringsfaciliteit voor de Paraatheid voor en Reactie op Pandemieën) voorgesteld om de lasten bij toekomstige mondiale gezondheidscrises te helpen verdelen. Met dit mechanisme zouden lopende maatregelen op dit gebied in lage- en middeninkomenslanden kunnen worden gefinancierd.
De IPPR heeft het soort nadrukkelijke, onpartijdige en uitvoerbare richtsnoeren geboden dat regeringen nodig hebben en – in dit geval – hebben geëist via de Wereldgezondheidsorganisatie. Vier jaar geleden probeerde de Onafhankelijke Commissie voor Multilateralisme (ICM, waarvan ik de voorzitter was) alarm te slaan over de toenemende dreiging van pandemieën in haar rapport Global Pandemics and Global Public Health. We waren verbijsterd over de slechte staat van de mondiale gezondheidsinfrastructuur in een tijd waarin grensoverschrijdende gezondheidscrises zich steeds vaker voordeden en ongekende risicoʼs met zich meebrachten. Die risicoʼs zijn sindsdien werkelijkheid geworden in de vorm van de COVID-19-pandemie.
In het rapport van de commissie wordt niet alleen een duidelijke waarschuwing geuit, maar worden ook een aantal moedige aanbevelingen gedaan om het multilaterale stelsel te versterken met het oog op potentiële wereldwijde gezondheidscrises. De voorstellen van de commissie voor duidelijker regels voor verificatie en mechanismen voor vroegtijdige waarschuwing zijn nu overgenomen in de aanbevelingen van de IPPR, evenals haar oproep voor een onafhankelijker secretariaat van de WHO met meer bevoegdheden. Wij wachten nog steeds op vooruitgang op al deze fronten.
Access every new PS commentary, our entire On Point suite of subscriber-exclusive content – including Longer Reads, Insider Interviews, Big Picture/Big Question, and Say More – and the full PS archive.
Subscribe Now
We kunnen het ons niet veroorloven dat het rapport van de IPPR opnieuw aan dovemansoren is gericht. En toch is dat precies wat er nu lijkt te gebeuren. De 74e Wereldgezondheidsassemblee heeft zojuist besloten om het rapport van het panel zes maanden te bestuderen, alvorens zelfs maar te overwegen in actie te komen. Dergelijke vertragingen zijn gewoonweg onaanvaardbaar.
De COVID-19-crisis heeft een ongemakkelijke waarheid aan het licht gebracht die in het IPPR-rapport wordt benadrukt: namelijk dat veel van de nationale en mondiale instellingen die zijn opgericht om mondiale pandemieën aan te pakken, niet geschikt zijn voor het beoogde doel, of niet naar behoren zijn geactiveerd. Vanaf het moment eind 2019, begin 2020 dat de bestaande International Health Regulations (Internationale Gezondheidsregeling) faalde, werd de COVID-19-uitbraak een wereldwijde catastrofe. En sindsdien zijn onze nationale en mondiale economische reacties te traag, te lauw en te ongecoördineerd geweest – een mislukking die de G20-architectuur van na 2008 had moeten voorkomen.
De huidige crisis kan nog veel erger worden voordat er verbetering optreedt. We zijn nu al getuige van een ineenstorting van de mondiale toeleveringsketens, wat tot vreselijke economische, politieke en gezondheidsgevolgen zal leiden. We moeten nu de draad weer oppakken, zodat we niet alleen toekomstige pandemieën maar ook de huidige pandemie kunnen bestrijden.
Het rapport van de IPPR had niet op een beter moment kunnen komen. De G7-top in Cornwall van 11 tot 13 juni is een mooie gelegenheid om onze inspanningen op te voeren, met steun van de hoogste politieke niveaus. COVID-19 heeft ons allemaal veel geld gekost. Het ICM-rapport uit 2017 voorzag dat we hier op een dag zouden staan en wees op de oplossingen die we zouden moeten implementeren. Laten we de bevindingen van de IPPR gebruiken om zinvolle hervormingen door te voeren en echt leiderschap te tonen, zodat deze pandemie de laatste zal zijn die ons heeft kunnen overrompelen.
To have unlimited access to our content including in-depth commentaries, book reviews, exclusive interviews, PS OnPoint and PS The Big Picture, please subscribe
Donald Trump’s attempt to reindustrialize the US economy by eliminating trade deficits will undoubtedly cause pain and disruption on a massive scale. But it is important to remember that both major US political parties have abandoned free trade in pursuit of similar goals.
argues that America’s protectionist policies reflect a global economic reordering that was already underway.
Donald Trump and Elon Musk's reign of disruption is crippling research universities’ ability to serve as productive partners in innovation, thus threatening the very system that they purport to celebrate. The Chinese, who are increasingly becoming frontier innovators in their own right, will be forever grateful.
warns that the pillars of US dynamism and competitiveness are being systematically toppled.
BRISBANE – Naarmate meer ontwikkelde landen het gevoel beginnen te krijgen dat zij de COVID-19-crisis achter zich hebben gelaten, komen twee opvallende feiten aan het licht. In de eerste plaats is duidelijk te zien hoe kwetsbaar veel ontwikkelingslanden nog steeds zijn voor snel escalerende uitbraken van het soort dat we nu in India zien. De gevolgen van het niet eerlijk en strategisch verdelen van de meest effectieve vaccins worden nu blootgelegd.
In de tweede plaats hebben we, nu er steeds gevaarlijker en besmettelijker varianten opduiken, niet de luxe om te talmen met het opzetten van een nieuw internationaal systeem van paraatheid voor en reactie op pandemieën. We moeten onmiddellijk met dat project beginnen. Gelukkig heeft het Independent Panel for Pandemic Preparedness and Response (IPPR), dat wordt voorgezeten door de voormalige premier van Nieuw-Zeeland Helen Clark en de voormalige Liberiaanse president Ellen Johnson Sirleaf, zojuist een blauwdruk gepubliceerd voor de manier waarop dat moet gebeuren.
De vraag is nu of de regeringen bereid zijn om niet alleen te luisteren, maar ook te handelen. Het antwoord op die vraag zal bepalen of we kunnen voorkomen dat toekomstige epidemieën uitgroeien tot wereldwijde catastrofes. Ik weet uit de ervaring van mijn eigen regering tijdens de pandemie van de Mexicaanse griep (H1N1) in 2009 dat het van cruciaal belang is om deze crises aan te pakken met onmiddellijke, verreikende en gecoördineerde actie. Dankzij het werk dat het IPPR acht maanden lang heeft verricht, beschikken beleidsmakers nu over een uitgebreide reeks aanbevelingen om het beheer van pandemierisicoʼs anders aan te pakken.
Een van de belangrijkste voorstellen van het panel is een oproep om de paraatheid voor en de reactie op pandemieën op het hoogste niveau van politiek leiderschap te brengen, via een nieuwe Global Health Threats Council (Raad voor Wereldwijde Gezondheidsbedreigingen), die in het hoofdkwartier van de Verenigde Naties in New York zou moeten worden gevestigd. Het panel heeft ook een International Financing Facility for Pandemic Preparedness and Response (Internationale Financieringsfaciliteit voor de Paraatheid voor en Reactie op Pandemieën) voorgesteld om de lasten bij toekomstige mondiale gezondheidscrises te helpen verdelen. Met dit mechanisme zouden lopende maatregelen op dit gebied in lage- en middeninkomenslanden kunnen worden gefinancierd.
De IPPR heeft het soort nadrukkelijke, onpartijdige en uitvoerbare richtsnoeren geboden dat regeringen nodig hebben en – in dit geval – hebben geëist via de Wereldgezondheidsorganisatie. Vier jaar geleden probeerde de Onafhankelijke Commissie voor Multilateralisme (ICM, waarvan ik de voorzitter was) alarm te slaan over de toenemende dreiging van pandemieën in haar rapport Global Pandemics and Global Public Health. We waren verbijsterd over de slechte staat van de mondiale gezondheidsinfrastructuur in een tijd waarin grensoverschrijdende gezondheidscrises zich steeds vaker voordeden en ongekende risicoʼs met zich meebrachten. Die risicoʼs zijn sindsdien werkelijkheid geworden in de vorm van de COVID-19-pandemie.
In het rapport van de commissie wordt niet alleen een duidelijke waarschuwing geuit, maar worden ook een aantal moedige aanbevelingen gedaan om het multilaterale stelsel te versterken met het oog op potentiële wereldwijde gezondheidscrises. De voorstellen van de commissie voor duidelijker regels voor verificatie en mechanismen voor vroegtijdige waarschuwing zijn nu overgenomen in de aanbevelingen van de IPPR, evenals haar oproep voor een onafhankelijker secretariaat van de WHO met meer bevoegdheden. Wij wachten nog steeds op vooruitgang op al deze fronten.
Introductory Offer: Save 30% on PS Digital
Access every new PS commentary, our entire On Point suite of subscriber-exclusive content – including Longer Reads, Insider Interviews, Big Picture/Big Question, and Say More – and the full PS archive.
Subscribe Now
We kunnen het ons niet veroorloven dat het rapport van de IPPR opnieuw aan dovemansoren is gericht. En toch is dat precies wat er nu lijkt te gebeuren. De 74e Wereldgezondheidsassemblee heeft zojuist besloten om het rapport van het panel zes maanden te bestuderen, alvorens zelfs maar te overwegen in actie te komen. Dergelijke vertragingen zijn gewoonweg onaanvaardbaar.
De COVID-19-crisis heeft een ongemakkelijke waarheid aan het licht gebracht die in het IPPR-rapport wordt benadrukt: namelijk dat veel van de nationale en mondiale instellingen die zijn opgericht om mondiale pandemieën aan te pakken, niet geschikt zijn voor het beoogde doel, of niet naar behoren zijn geactiveerd. Vanaf het moment eind 2019, begin 2020 dat de bestaande International Health Regulations (Internationale Gezondheidsregeling) faalde, werd de COVID-19-uitbraak een wereldwijde catastrofe. En sindsdien zijn onze nationale en mondiale economische reacties te traag, te lauw en te ongecoördineerd geweest – een mislukking die de G20-architectuur van na 2008 had moeten voorkomen.
De huidige crisis kan nog veel erger worden voordat er verbetering optreedt. We zijn nu al getuige van een ineenstorting van de mondiale toeleveringsketens, wat tot vreselijke economische, politieke en gezondheidsgevolgen zal leiden. We moeten nu de draad weer oppakken, zodat we niet alleen toekomstige pandemieën maar ook de huidige pandemie kunnen bestrijden.
Het rapport van de IPPR had niet op een beter moment kunnen komen. De G7-top in Cornwall van 11 tot 13 juni is een mooie gelegenheid om onze inspanningen op te voeren, met steun van de hoogste politieke niveaus. COVID-19 heeft ons allemaal veel geld gekost. Het ICM-rapport uit 2017 voorzag dat we hier op een dag zouden staan en wees op de oplossingen die we zouden moeten implementeren. Laten we de bevindingen van de IPPR gebruiken om zinvolle hervormingen door te voeren en echt leiderschap te tonen, zodat deze pandemie de laatste zal zijn die ons heeft kunnen overrompelen.
Vertaling: Menno Grootveld